İşte bahar şimdi geliyor. Zambağım muhtemelen bayrama açmış olacak.
Yunanca İris, Farsça Süsen, bizce Mor Zambak, Pedanios Dioscorides'in materia medica eserinde de ilk sırada yer alır.
Anadolu'da mezarlarda görürsünüz genellikle. Mezarlarda bir boy atar ki sormayın. Saksıda 'biraz yerim dar oynayamıyom' havasında oluyor.
Vaktiyle Isparta'da tarımı yapılan bir arazide relikt bireylerden biriydi. Küçücüktü bir parçaydı bu. Şimdi kuzey ve güney cephede iki ayrı saksıda, toplam 4 kocaman kök oldu. Hepsi birbirine bağlı ama ayrı bireyler. Bitkiler ne enteresan.
Botanik bize bambaşka bir ontoloji ve metafizik imkan sunuyor.
Bendeki biraz mavi tonu ağır basan çiçek.
Ama sosyal medyada gördüğüm kadarıyla kimilerinde mosmor çiçekleri olanlar var.
Kırmızı veya sarı tonları ağır basan iris görürseniz köküne (rizom) talibim efendim.
Rizom deyince de aklıma posthumanist metinler geldi, o ayrı bir konu tabi.
Özetle, mor zambağıma bayılıyorum.
'Niçin iris?' sorusunun cevabı ise 1981 tarihli aşağıdaki fotoğrafta gizlidir. Aynı zamanda botanikçi olacacağımızın da bir belirtisidir efendim.
