Poem: My Dear Princess Thee

 

Are the only flower in the deserts of my heart,

Either a sad death to me, or you are a noble birth.

 

Although you have prickles among your leaves,

I had tears on eyes soon after these grieves.

 

Your bright face heats me, like an inner-sun,

Either I would be your slave or only your beloved one.

 

Ready to sacrifice my whole life for even one of your smiles.

Vast deserts of my heart, miss your bright face and eyes.

 

You My Dear Princess, are the only flower of my heart,

And the most precious hyacinth of my soul’s great yard…

Öğrencilerime Bir Mektup Beyanındadır

Sevgili eski öğrencilerim, yeni arkadaşlarım ve meslektaşlarım;

Meslek hayatımda (askerlik de dahil) eğitimi her zaman öğretimden üstün tutmuştum. Yani benim için Biyoloji, Sağlık Bilgisi, Anatomi gibi derslerde derece yapmaktansa, Eğitimli Kişiler olmanız daha önemliydi. Hatta diyebilirim ki gelişen teknoloji ve değişen öğretim materyalleri sayesinde evinizden çıkmadan diploma sahibi de olma imkanınız (en azından AÖF gibi ortamlarda) giderek artmakta...

Hâl böyleyken, zaman zaman mezun olduğu üniversitenin ismiyle, kimi zaman mesleğiyle, çoğunlukla babasının cüzdanıyla, bazen de memleketiyle böbürlenen insancıklara rastladım. Hatta hayatımın farklı evrelerinde enaniyetinden ve ego-tapınıcılığından tiksindiğim insancıklarla aynı ortamları paylaşmak zorunda kaldım. Onlar da doktor, mühendis, öğretmen olabiliyorlar. Tüm gücünü kişiliğinden, sağlam karakterinden değil de oturduğu koltuktan alan müdürler, isminin önündeki titr'den alan profesörler, mezun olduğu üniversitenin isminden alan öğretmenler, apoletinden alan subaylar tanıdım.

İnşallah her biriniz ruh güzelliğinizi fark eder, tevazudan bir adım bile şaşmaz, alçakgönüllülükle hem size, hem de eğitim-öğretim hayatınızda emeği bulunan öğretmenlerinize hayır dualar getirecek icraatlar yaparsınız. İnşallah an itibariyle bulunduğunuz konumlardan hem siz, hem sevdikleriniz hem de memleketimiz için daha üst konumlara ulaşırsınız.

Umarım ki nankör olmaz, kibir bataklığında boğulmaz, tembellik ve atalet çamuruna saplanmazsınız. İnşallah üzerinizdeki emek ve umutları boşa çıkarmazsınız. Bazen ne yaptığınız değil, nasıl yaptığınızdır önemli olan ve bazen ne olduğunuz değil, olup olmadığınızdır sizi anlamlı kılan...

Meslek hayatımda karamsarlığa düştüğüm anlar, şevkimin kırıldığı noktalar çok oldu ve de olmakta... Ama benim umudum var, sizleri bir tarlaya saçılan tohumlar gibi görüyorum ki bir kısmınız filizlendi, bir kısmınız filizlenmekte... Devran dönüp zaman aktıkça, umudum da sizlerle birlikte büyüyecek... Muhtemelen başak veya meyve verdiğiniz günlerde ben bu güzelliklerinizi göremeyecek fakat kesinlikle hissedebilecek bir mevkide olacağım.

O güne kadar, Yüce Yaradan'a emanet kalınız ve de İNSAN olmakla meşgul olunuz...