İrisler ve Ben

İşte bahar şimdi geliyor. Zambağım muhtemelen bayrama açmış olacak. 

#iris #süsen

Yunanca İris, Farsça Süsen, bizce Mor Zambak, Pedanios Dioscorides'in materia medica eserinde de ilk sırada yer alır.

Anadolu'da mezarlarda görürsünüz genellikle. Mezarlarda bir boy atar ki sormayın. Saksıda 'biraz yerim dar oynayamıyom' havasında oluyor.

Vaktiyle Isparta'da tarımı yapılan bir arazide relikt bireylerden biriydi. Küçücüktü bir parçaydı bu. Şimdi kuzey ve güney cephede iki ayrı saksıda, toplam 4 kocaman kök oldu. Hepsi birbirine bağlı ama ayrı bireyler. Bitkiler ne enteresan. 

Botanik bize bambaşka bir ontoloji ve metafizik imkan sunuyor.

Bendeki biraz mavi tonu ağır basan çiçek. 

Ama sosyal medyada gördüğüm kadarıyla kimilerinde mosmor çiçekleri olanlar var. 

Kırmızı veya sarı tonları ağır basan iris görürseniz köküne (rizom) talibim efendim.

Rizom deyince de aklıma posthumanist metinler geldi, o ayrı bir konu tabi.

Özetle, mor zambağıma bayılıyorum.

'Niçin iris?' sorusunun cevabı ise 1981 tarihli aşağıdaki fotoğrafta gizlidir. Aynı zamanda botanikçi olacacağımızın da bir belirtisidir efendim.

Şiir: Ben

Geçmiş binlerce ben var, tümü benim içimde,
Hepsi bana benziyor, bambaşka bir biçimde,
Bir tanesine ersem, kavuşurum huzura,
İçimdeki karanlık, döner belki de nura.

17 Nisan 2022, Pendik, İstanbul

Şiir: İçimde Bugün

Aklımdan geçsen de aramıyorsun
Artık saçlarını taramıyorsun
Rüyamı hayıra yoramıyorsun
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Komşumuz görmüş bu şehirdeymişsin
Dünyamda herkese, inan yeğmişsin
Bademler açıyor, belli, değmişsin
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Leylekler döndüler sabah sıladan
Şiirde ağarttım seni aladan
Kılıçlar çoğalttım kırık paladan
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Gamzade olmuşuz kader dediler
Öldük başımızda helva yediler
Arslan dedikleri iri kediler
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Kısa bir adın var, iki hecesin
Ellere gündüzken bana gecesin
Bir kere sordun mu, nasıl, nicesin?
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Papatya değilim açamıyorum
Tohumu toprağa saçamıyorum
Denedim, zihnimden kaçamıyorum
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Öyle bir sevdim ki bırakmam seni
Mezara girsem de unutma beni
Aşkın kaynatıyor ruhuma teni
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Bir yaz arefesi kaçıp gitmiştin
Hep göz önündeyken birden yitmiştin
Kim bilir kimlerde olup bitmiştin
Kanayan yaramsın içimde bugün.

Ferdi Özbeğen'i Burcu Soysev Üzerinden Sevdiğim Beyanındadır

Gece gece makale yazmaya çalışıyordum. Ne ara açtım bu parçayı ve neden üst üste dinliyorum?

Anladım sonunda.

Arınma gibi, terapi gibi geldi bu parça. Hatta yüzlerce, binlerce reaksiyondan müteşekkil bir domino serisini başlattı. Zamanın kıskacından kurtulunca zihnim, çeyrek asır öncesine falan gittim. Gelemedim. Gelmek istemedim.

Dinleyiniz efendim, anlamayabilirsiniz fakat hissedeceksiniz.

Şiir: Yakartop

Sencilim, bencillik haramdır bana,
Savruldum sensizken hep dört bir yana.


Demiştin, beni hep sevsen, daha dün,
Gelmedin bana sözler verdiğin gün.


Yakartop gibisin, tutulmuyorsun.
Boğazımda düğüm, yutulmuyorsun.

Şiir: Son Bahar

Gönlümde bir kırık sevdanın yükü,

Kopmaz boynumda kementtir ellerim.

Öyle bir iklim ki Temmuz’da donar,

Ocakta yanıyor tüm hünerlerim.

İçimde bahara buruk bir heves,

Tohumlar ağacı saklasın diye.

Zıtlıklar zihnimin yakıtı bugün,

Tek senin zıddın yok, acaba niye?

Şiir: Sitem

 

Mırıldan ismimi duadır dersin,

Sorarsa mahallendeki softalar.

 

Oruç tut istersen iftarda yersin,

Zenginsin önünde derya sofralar.

 

Sığmadım zihnine, çok kalabalık,

Yoruldum, üşüdüm, sensizim sende…

 

Benim gibileri oltada balık,

Bıraktın yarımım, hiç bilmesen de.